並病

tịnh bệnh

Hán Việt: tịnh bệnh

Tổng quan

Cấu tạo: (tịnh) + (bệnh)

Nghĩa

Eng

  • Cihui 併病 ìngbìng n. <Ch. med.> joint illness; condition in which a disorder in one tract has not ceased by the time it has emerged in another tract