秀才
tú tài
Hán Việt: tú tài · Pinyin: xiù cai
Tổng quan
tú tài.; anh khoá; cậu khoá; học trò
明清两代生员的通称; 泛指读书人。
1.美才,才德俊秀之士。《史記.卷八四.屈原賈生列傳.賈誼》:「吳廷尉為河南守,聞其秀才,召置門下。」 2.科舉時代科目之稱。始於漢,後避光武諱改稱茂才,唐與明經、進士並設科目,宋則凡應舉者皆稱秀才,明清專稱入縣學的生員。 3.書生的通稱。如:「秀才不出門,能知天下事。」
Nghĩa
Việt
- Biên soạn 秀才 iùcai n. <hist.> 1. a scholar who passed the imperial examination at the county level 2. scholar; skillful writer 3. fine talent M:ge/¹míng/²wèi
Taiwan
- MOE · 教育部重編國語辭典 1.美才,才德俊秀之士。《史記.卷八四.屈原賈生列傳.賈誼》:「吳廷尉為河南守,聞其秀才,召置門下。」 2.科舉時代科目之稱。始於漢,後避光武諱改稱茂才,唐與明經、進士並設科目,宋則凡應舉者皆稱秀才,明清專稱入縣學的生員。 3.書生的通稱。如:「秀才不出門,能知天下事。」
Mainland
- Tân Hoa Tự Điển 明清两代生员的通称; 泛指读书人。
Eng
- JMdict bright person
- JMdict talented student
- JMdict prodigy
- Cihui a person who has passed the county level imperial exam (historical); scholar; skillful writer; fine talent
Đức
- Handedict Gelehrtengrad Xiu cai (Siu-ts'ai) (Eig, Edu)
ja
- JMdict 秀才(しゅうさい)
other
- Nguồn khác Danh vị khoa bảng dành cho người thi đậu kì thi Hương, nhưng ở bậc dưới
- Nguồn khác »Huống chi nay đã đỗ tú tài«