门徒

mén túmôn đồ

Hán Việt: môn đồ · Pinyin: mén tú

Tổng quan

môn đồ; đồ đệ; đệ tử

新华 · Tân Hoa Đại lục

学生➋; 弟子。

MOE · 教育部重編國語辭典 Đài Loan

1.弟子、徒弟。《後漢書.卷三五.鄭玄傳》:「融門徒四百餘人,升堂進者五十餘生。」 2.舊時江南大戶人家有慣常使喚的產婆、媒婆、和尚和尼姑等,稱為「門徒」。《通俗常言疏證.釋道》引《冊府元龜》:「唐開元二年,制百姓家多以僧尼道士為門徒,相與往還,妻子無所避,甚成敝俗。」

Cấu tạo: 門 (môn) + 徒 (đồ)

Nghĩa

Việt

  • Biên soạn disciple; adherent; follower M:ge/¹míng

Taiwan

  • MOE · 教育部重編國語辭典 1.弟子、徒弟。《後漢書.卷三五.鄭玄傳》:「融門徒四百餘人,升堂進者五十餘生。」 2.舊時江南大戶人家有慣常使喚的產婆、媒婆、和尚和尼姑等,稱為「門徒」。《通俗常言疏證.釋道》引《冊府元龜》:「唐開元二年,制百姓家多以僧尼道士為門徒,相與往還,妻子無所避,甚成敝俗。」

Mainland

  • Tân Hoa Tự Điển 学生➋; 弟子。

Eng

  • JMdict follower (of religion; esp. Jōdo Shinshū practitioners)
  • JMdict believer
  • Cihui disciple

Đức

  • Handedict Jünger (S, Philos)

ja

  • JMdict 門徒(もんと)

other

  • Nguồn khác Chỉ chung những người học trò cùng theo học một ông thầy nào

Từ liên quan

Từ đồng nghĩa

徒弟